من از بین بیست و یک فیلمی که امسال دیدم با سلیقه خودم برخی را به عنوان برترین ها می نویسم تا نظر دوستان دیگرم چه باشد:

۱- در فیلم «فرش ایرانی» که کار ۱۵ کارگردان برجسته کشورمان است ٬ کار دوازدهم یعنی ده دقیقه ای که به مجید مجیدی اختصاص داشت بسیار شگفت آور بود به دلایل مختلف از نوع دوربین ٬ نوع رنگ آمیزی ٬ سیر داستان ٬ و روح عجیبی که در سرتاسر این ده دقیقه جاری بود و نوری در نگاه و چشمان تو می پراکند. جالب اینجا بود که کارگردان صاحب نامی چون عباس کیارستمی در این مجموعه ضعیفترین کار را ارائه کرده بود و اگر نبود موسیقی زیبا و شعر قشنگ و صدای خانم آذر پژوهش که از یکی از کارهای گلهای تازه برداشته شده بود هیچ آبرویی برای کیارستمی باقی نمی ماند.من به دوستان خوبم توصیه می کنم اگر شرایط دیدن این فیلم برایشان مهیا شد حتما آن را از دست ندهند.

۲-«بچه های ابدی» خانم پوران درخشنده هم از کارهای ماندگار امسال بود . سوژه انسانی و پرداخت هوشمندانه کارگردان که بازگشتی به آثار مشابه وی در سالهای آغاز فعالیت هنری اش یعنی «رابطه» و «پرنده کوچک خوشبختی» بود نیز کامها را از جشنواره امسال شیرین تر کرد.

۳-«روز سوم »هم اثری تحسین برانگیز از سینمای جنگ بود که جنگ را با عشق زمینی و غیرت٬ با داستانی روان و جذاب به پیش برد و تماشاگر را تا انتها بر روی صندلیها میخکوب کرد. طراحی صحنه و صحنه های جنگی داخل خرمشهر بسیار زیبا طراحی شده بود. برای خود من فیلم مرا به خاطره  ماجرای همان ۳۴ روز و تلاشهای «شهناز حاجی شاه» و برادرش «ناصر» برد که آنها را سالها پیش در رمان استادم «قاسمعلی فراست » خوانده بودم.

۴-«دستهای خالی» ابوالقاسم طالبی هم فیلم خوب و روانی بود. طالبی هر چه می گذرد به زبان روانتری می رسد و جذابیتهای داستان فیلمهایش هم بیشتر می شود. جذابیتی که از «نغمه» شروع شد. من البته از فیلم «آقای رئیس جمهور» او هم خوشم آمد .  صداقت و صراحت طالبی  در سوژه یابی و بیان همیشه برایم جالب و احترام انگیز بوده است .

۵- «پارک وی» از معدود فیلمهای امسال بود که بسیار از آن بدم آمد. اصلا نمی دانم چرا باید حتما چیزی با اسم ژانر وحشت داشته باشیم که کارگردان محترم بخواهد در آن آنقدر افراط کند که به قول خودش فیلمش را هیچ فرد زیر دوازده سالی نبینند! قطع کردن انگشتان دست با تبر و فوران کردن خون و صحنه های بشدت خشن دیگر چه امتیازی برای یک سینمای سالم است ؟آیا هنر برای هنر بدین ترتیب فاتحه اش خوانده نمی شود؟مگر قرار نبود هنر تعالی دهنده روح و ذهن جامعه باشد و به آنها آرامش و انگیزه حرکت بدهد؟نشان دادن و آموزش حمله با چاقو و کشت و کشتار خونین با تبر و ... برای همین هدف و سالمسازی محیط و روح جامعه است ؟!!

دوست دارم برای فیلمهایی چون «اخراجی ها» ٬ «اتوبوس شب»٬ «گوشواره»٬«سنتوری»٬«پاداش سکوت »٬«آدم»٬«روز بر می آید»٬«آنکه دریا می رود» و... هم چیزهایی بنویسم اما هم امشب پس از راهپیمایی و بعد٬ آمدن به کیهان و تنظیم اخبار فردا و .... خسته ام و هم همسر و فرزندانم از مراسم اختتامیه دارند به اینجا می آیند تا مرا از اینجا تا منزل برسانند. آخر ماشین دست آنهاست و مسیر کیهان تا منزل بسیار طولانی . آن موارد را یا ان شاء الله برای کیهان می نویسم و یا هنگام نمایش آنها.

فقط یک نکته : فیلمهای امسال برای من بسیار پر تنوع و اکثرا خوب یا مطلوب بود و همین جشنواره امسال را برای من حتما  به یاد ماندنی خواهد کرد.

یک نکته دیگر: جشنواره امسال از نظر فیلمهای دفاع مقدس و تنوع نگاههای متفاوت و گوناگون به آن هم شاید بی نظیر باشد.